Αναρτήσεις

Εμφάνιση αναρτήσεων με την ετικέτα Εφηβεία

ΠΡΟΣΕΓΓΙΣΕΙΣ ΑΝΑΛΥΣΗΣ ΤΗΣ ΣΧΕΣΗΣ "ΕΜΕΙΣ ΚΑΙ ΟΙ ΑΛΛΟΙ"

Εικόνα
                                     Αντιρατσιστική προσέγγιση της  σχέσης "Εμείς και οι Άλλοι" Οι παρακάτω θεωρητικές προσεγγίσεις έχουν ως κοινό αντικείμενο ανάλυσης τη σχέση μεταξύ του «Εμείς και των Άλλων». Διαφοροποιούνται όμως σημαντικά ως προς τον τρόπο προσέγγισης, καθώς και ως προς τη θεωρητική τους προέλευση.    Ένα από τα βασικότερα κίνητρα της πολυπολιτισμικής εκπαίδευσης συνδέεται άμεσα με την προσδοκία της αποτελεσματικότερης αντιμετώπισης του ρατσισμού και της κοινωνικής ανισότητας.     Στο πλαίσιο αυτό με τον όρο «ρατσισμός» εννοούμε ένα πλέγμα αντιλήψεων, προκαταλήψεων στάσεων, συμπεριφορών ή θεσμοθετημένων μέτρων που αναγκάζει ορισμένους ανθρώπους σε υποτελή διαβίωση, καθώς ανήκουν σε μια διακριτή κατηγορία ανθρώπων. Ως δικαιολογία γι...

Ο ΑΛΥΣΟΔΕΜΕΝΟΣ ΕΛΕΦΑΝΤΑΣ

Εικόνα
  Όταν ήμουν μικρός μου άρεσε πολύ ο μαγικός κόσμος του τσίρκου. Ενθουσιαζόμουν όταν έβλεπα από κοντά όλα αυτά τα ζώα που ταξίδευαν μέσα στα τροχόσπιτα από την μια πόλη στην άλλη. Στην παράσταση όλα μου φαίνονταν μαγικά και λαμπερά, αλλά τη στιγμή που εμφανιζόταν ο ελέφαντας ήταν η αγαπημένη μου. Το γιγάντιο ζώο ήταν τρομερά επιδέξιο, τρομερά μεγάλο και τρομερά δυνατό. Σίγουρα ένα ζώο σαν κι αυτό θα μπορούσε να ξεριζώσει ένα ολόκληρο δέντρο μ’ ένα μικρό τράβηγμα, το δίχως άλλο… Μου έκανε εντύπωση, όμως, που μετά από κάθε επίδειξη το προσωπικό του τσίρκου αλυσόδενε τον ελέφαντα σ’ ένα μικροσκοπικό ξυλαράκι, ελάχιστα βυθισμένο στην άμμο. Αυτό ήταν για μένα μεγάλο μυστήριο. Ακόμα και αν η αλυσίδα ήταν χοντρή και γερή, ένα ζώο που μπορούσε να γκρεμίσει ολόκληρο τοίχο μ’ ένα του τράβηγμα, εύκολα θα μπορούσε να απελευθερωθεί από το ξυλαράκι και να το βάλει στα πόδια. Τι συγκρατούσε τον ελέφαντα; Γιατί δεν το έσκαγε; Όταν ήμουν πέντε ή έξι χρονών, πίστευα ακόμα ότι οι μεγάλοι τα ή...

Τα χαρακτηριστικά και οι ανάγκες των μαθητών στην πρώιμη εφηβεία

Εικόνα
Η ανάπτυξη της προσωπικότητας των εφήβων αποτελεί μία περίπλοκη διαδικασία η οποία συνοδεύεται από αισθήματα αναστάτωσης, αμφιταλάντευσης, ενδυνάμωσης των συγκρούσεων σε ενδοπροσωπικό και διαπροσωπικό επίπεδο και διέπεται από δύο αλληλένδετους στόχους: οι έφηβοι επιζητούν τη ριζική αποδέσμευση από την οικογένειά τους και την ανάπτυξη της ταυτότητας (Κουρκούτας, 2001, σ. 82. Meeus , 2003, σ.192).      Η   απαγκίστρωση των εφήβων από την   επιρροή της οικογένειας αναφέρεται συχνά στη βιβλιογραφία ως δεύτερη περίοδο αποχωρισμού- εξατομίκευσης [1] στην ανάπτυξη του ανθρώπου ( Meeus , 2003) και συνεπάγεται την αναδόμηση του κοινωνικού δικτύου των εφήβων από τους σημαντικούς άλλους. Η έντονη στήριξη από την ομάδα συνομιλήκων αντικαθιστά σταδιακά τους γονείς ως τα σπουδαιότερα πρόσωπα αναφοράς και επιτρέπει στον έφηβο να διαμορφώσει στενές διαπροσωπικές σχέσεις. Οι αλλαγές αυτές συχνά προκαλούν συγκρούσεις με τους γονείς, οι οποίοι αισθάνονται ότ...